Nutreco Power and Brains will survive !                                 

Op zaterdag 18 september 2004 heeft de jaarlijkse ABCTA-run plaatsgevonden, een 12 uurs survival-run van 4-persoons teams uit de diverse takken van de agribusiness. Dit jaar deden er 5 Nutreco teams aan deze ware veldslag mee. Alle registers werden open getrokken om de diehards van de ABCTA van hun voetstuk te stoten.

Ons team, Nutreco Power en Brains, bestaat dit jaar uit Michel Haarhuis, Eli Smits, Eile en Gjetsje van der Gaast. Hans Smelt heeft de loopschoenen in de wilgen gehangen, maar heeft deze verruild voor de sleutels van de begeleidersbus.

Door diverse oorzaken is de training er bij Michel, Eile en Gjetsje behoorlijk bij ingeschoten. Eli is topfit. Aan gezamenlijke training zijn we niet toegekomen. Dus wat dat betreft carte blanche en geen hoge verwachtingen.

Om 6.15 treffen wij elkaar op de startlocatie bij Almen. Het is gelukkig mooi weer, dat scheelt in de kledingkeus. Na een kop sterke koffie en een goed stuk gebak steekt organisator Leo Slütter om 6.40 van wal met de briefing. Na een korte kennismaking met de andere teams wordt er om klokslag 7 uur gestart.

De eerste etappe start met een opdracht; het oplossen van een puzzel in morse code. Het duurt even voordat het kwartje valt, maar we vinden de oplossing redelijk op tijd. Na de route te hebben uitgezet gaan we op pad voor het eerste etappe. De checkpoints (kleurige kaartjes van 8x15cm) kunnen we goed vinden.

Na een 6-7 km hardlopen komen als derde aan bij de hindernisbaan. Appeltje-eitje. Na de hindernisbaan 500m door de baggersloot (minder, vooral Eile moet erg wennen) en de beek door (niet over de brug). Na nog eens 3 km lopen krijgen we een 1-persoons en een 2-persoons kano, waar we een traject van 11-12 km langs de Berkel mee moeten afleggen; drie man per kano en 1 man lopend. Het is inmiddels 9 uur.

Na 2,5 uur peddelen mogen we de kano de dijk over tillen voorbij Eefde en gaat de tocht per kano verder door een boerensloot. Na 1 km mogen we de inmiddels vervloekte kano’s inleveren. Wij komen als derde binnen, 25 minuten na het verstrijken van de deadline (na de deadline telt elke minuut dubbel).

Na wat eten, drinken en koers uitzetten gaat we per ATB op pad voor de tweede etappe. Lekker uitrusten op de fiets en genieten van de mooie omgeving en het fraaie weer. Onderweg treffen we diverse malen onze collegae van Nutreco’s First (Peter-Jan Maas, Rob Krabbenborg, Douwe de Jager en Pierre Berndsen). Waar nodig steunen we elkaar in de battle. Checkpoints vinden gaat weer lekker, alleen de tijd begint te dringen.

Bij de pont over IJssel bij Gorssel besluiten we de checkpoints aan de overkant te laten liggen. Dit kost ons 2,5 uur straftijd, we zouden echter zoveel over de deadline gaan dat dit qua totale wedstrijdtijd niet uitmaakt.

Bij Gorssel mogen we de weg niet oversteken, dus er maar onderdoor (door een duiker, en u raad het al, door de drek).

Om 14 uur komen we aan bij de memorisatieopdracht. Hier moeten we alles (op kleding) na inleveren en krijgen we 1 minuut een kaart te zien. Hierop staan 4 checkpoints uitgezet die we moeten opsporen, onthouden en na terugkomst mogen noteren. We besluiten dit in tweetallen te doen; Michel en Eli, Gjetsje en Eile. De afstand tot de checkpoints is relatief kort, 1,5 km. Na een kwartiertje zijn Gjetsje en Eile dan ook terug. Michel en Eli kunnen echter 1 punt niet vinden en komen na bijna driekwartier helemaal sip terug. Niet getreurd, noteren en doorfietsen.

Op weg naar checkpoint 40 wordt Eli door Peter-Jan en Rob op een remproef getrakteerd. Hij slaagt hiervoor niet, dat wil zeggen vliegt hals over de kop over zijn voorwiel van de fiets. Wij schrikken ons een hoedje; laat dit geen EHBO-kwestie of einde ABCTA-run worden. Valt gelukkig mee; Eli komt er met een scheur in de broek en een schaafplek op de knie van af. We komen om 15.30 binnen, ruim voor de deadline van 16 uur.

De derde en laatste etappe is alweer hardlopen. Ieder team krijgt 1 step mee, zodat de teamleden om beurten een beetje kunnen uitrusten. Deze etappe loopt voor ons perfect; het uitzetten van de checkpoints loopt als een speer. We missen er geen. Alleen de vermoeidheid begint ons parten te spelen. We zijn dan ook al ruim 10 uur onderweg. Door het goed kunnen vinden van de checkpoints houden we de spirit er tot het eind heel erg goed in. De laatste hindernis is er een van gaten en bulten met veel zand en water. Het beklimmen van de netten gaat ons wederom goed of. De laatste 500 meter hebben we zoveel zand in de schoenen dat hardlopen bijna niet meer gaat. Michel spreekt zijn laatste reserves aan en om 17.55, 5 minuten voor de deadline gaat ons team als vierde over de finish.

Na de finish lekker douchen is er voor ons niet bij; het koppelstuk voor de tankwagen is tijdelijk zoek. Wij besluiten met zijn allen in het Twente-Kanaal te springen; brrr.

Moe maar voldaan zoeken we na afloop een plek bij het kampvuur. Gjetsje en Eile moeten al snel weg, omdat ze de kinderen bij de oppas willen ophalen. Michel wordt tijdens het eten niet helemaal lekker en gaat ook voor de prijsuitreiking naar huis.

En zo komt het dat de nieuweling in het team, Eli, de prijs in ontvangst neemt. Want van de 22 team zijn wij als 2^e geeindigd; een zeer goede prestatie. Als Leo aan Eli een korte toelichting vraagt op de dag zegt deze dat het met de brains erg goed is gegaan, maar dat de power het op het eind van de dag liet afweten. Treffender had Eli het niet kunnen formuleren.

Wij kunnen terugzien op een zeer geslaagde dag; super inzet, goede navigatie, doorzettingsvermogen en teamspirit. Met dank aan Hans voor de begeleiding, Hendrix-UTD voor de bus en Leo Slütter (en de mensen van de ABCTA) voor de perfecte organisatie.

***************************************