Activiteiten:

Survival training Canada 1/2 aug.- 1/2 sept .2006

Wachten op 't koud buffet.

Maar dan is ie ook op maat.

Onderstaand de satelietfoto met links boven Atlin BC niet zover van de golf van Alaska de noordelijkste regionen van de Pacific Ocean

 In onderstaand kaartje ligt bij de tekst "start" 't vliegveld van Whitehorse en "end" is Atlin. Daar begint de "expeditie". Let wel: afstand van b.v. Calgary naar Whitehorse bedraagt "slechts" 2.300 km

Atlin ligt op ca 59˚33'  Nb ( Noorder Breedte) en 133˚ 42' WL (Wester Lengte). Dat is voor onze begrippen "ter hoogte" van Oslo in Noorwegen.

Wat is er zoal gebeurd.

• Reis met Raoul en Margot Kluivers en Hans Kamperman naar Banff, Jasper en Hinton. Enkele potentiële locaties bezocht voor wildernis trektochten en andere activiteiten.
• Reis  naar Atlin in British Columbia Canada (Amsterdam-Vancouver en doorvliegen naar White Horse (Yukon Territory) op 11 augustus 06. . Vandaar met 'n busje naar Atlin (Bart's place)
• 
• Kennis maken met de groep waarmee we deze survival gaan doen. Dit zijn 12 mensen waarmee we op pad gaan.:
  • 7 deelnemers
  • 3 studenten van de Hoge School Utrecht Toerisme die hiervoor een soort afstudeer stage hebben.
  • Frank van Zwol die bij Bart de Haas de gidsenopleiding volgt.
  • Bart de Haas zelf de initiator van Taku Adventures.
• 5-daagse theorie training.
  • Het maken van weersvoorspellingen op basis van de lokaal waarneembare meteorologie, oftewel weerkunde.
  • Navigatie en het maken van een reis en dagplan. Gebruik van kaart, kompas, oriëntatie middelen, zonnekompas, maan en zon standen etc. Kennismaking met geografisch en UTM coördinaten systeem.
  • Wildwater crossing theoretisch maar ook een praktische training
  • Omgaan met het lokale  wild: Beer, eland, wolf etc.
  • Kennismaking met lokaal eetbare planten en dieren. Herkennen van eetbare planten en geneeskrachtige kruiden.
  • Overleven in de natuur, opsporen en "vangen" van wild
  • schietvaardigheid met kattepult
  • veiligheidsregels, ontmoetingen met groot wild zoals de beer, eland, wolf en eerste hulp bij 'n ongelukje.
• 14 daagse overlevingstocht. Tijdens de outdoor trainingen worden staps gewijs de benodigde vaardigheden bijgebracht om zelfstandig in de wildernis te overleven. Het operationele gebied is groter dan de Benelux.  In de 2 dorpjes welk het gebied bevat leven ca 200 mensen daarbuiten niemand.
• Na afloop van de survival alles wassen, schoonmaken en inpakken.
• In Whitehorse de slottoespraak van Bart met voor elk een positief kritische noot.
• Reis naar Skagway Alaska met de historische goudzoekers trein, bezoek en Haines, enkele hikes naar b.v. Lower Dewy Lake en kayakken op de Yukon.

 Op onderstaande satelietfoto is in het midden het Lake Atlin te onderscheiden met vrijwel in het midden aan de oostkant van het meer het plaatsje Atlin de woonplaats van Bart de Haas. Omdat het in Atlin zo "druk" is woont hij enkele km buiten het dorp.

De reis van White Horse Yukon Territory  naar Atlin BC. 'n afstand van180 km hierboven groen aangegeven.

Het noorden van BC is een der meest gevarieerde wildernes gebieden ter wereld met grote en kleine meren, wildstromende rivieren, canyon's, watervallen, bergen & sneeuw, gletsjers, onbewoond, rijk aan dierenleven kortom een onvoorstelbaar natuurschoon. Om daar 4 weken te kunnen en mogen verblijven is een ongekend voorrecht welke nu nog te verkrijgen is.

Operationeel gebied Taku.

Het gebied waarin we werkelijk geopereerd hebben ligt ten zuid-oosten van Atlin waar op bovenstaand kaartje de worden British Columbia staan en Taku Forest wordt genoemd.

Bovenstaande kaartje ontvingen we direct na de crash met het verzoek om de actuele positie te bepalen. Dat was voor velen een probleem waarmee dagenlang werd geworsteld. 

Aanvliegen en plaats bepaling.
Na het bijbrengen van de theoretische basis kennis in Atlin gedurende ´n kleine eerste week hebben we ons op weg begeven naar Atlin waar piloot Chris klaarstond met z´n Beaver watervliegtuig om ons ergens en de wildernis te droppen op een onbekend diep en koud meer. Het ‘scenario’ is onbekend zodat we met een echte overlevingssituatie worden geconfronteerd. Na een vlucht van ca 45 min daalden we af naar een meer en werden ca 50 meter van de kant met rugzak en al in het meer gedumpt. Zwemmend bereiken we al gauw de kant en de opdracht luid zo snel mogelijk vuur maken zodat je weer warm en droog wordt.

Dat lukte vrij snel. Ik had enkele dagen voor de crash van een Canadese Outdoor instructeur een strijk instrumentje verworven, van de Amerikaanse mariniers, waarmee goede vonken waren te produceren. Met droog materiaal was hiermee snel, binnen 5 min, vuur te maken. Al gauw werd ´t vuur hoog opgestookt en voordat ca 1,5 uur later vlucht 2 met de anderen kwamen waren wij al warm en droog en konden ruimschoots foto´s van groep 2 worden gemaakt.

Werkelijke route

Op onderstaande foto / kaart montage staat de vliegroute, de geel genummerde kampplaatsen en de paars aangegeven route aangeduid. Dit uiteraard achteraf ingetekend. Echter met de studie en kennis van de kaart vooraf en de gelopen route kun je achteraf de gehele route als een film afspelen. Ingebrand!

Horloge, gps, kompas en kaart en satelliettelefoon waren verzegeld, alleen in noodgevallen mag daar gebruik van worden gemaakt.
Er is per persoon ca 5 kg noodvoedsel uitgereikt waar je alleen in noodgeval gebruik van kunt maken. Bedoeling is om gedurende 14 dagen volledig van het land en het water te leven zoals de oorspronkelijke bewoners van het land aldaar ook deden.  Uiteindelijk gelukte dat slechts 3 van de 12 mensen die vertrokken zijn. Het is fascinerend om ´t survival gevoel zo mee te maken. Enerzijds weet je in je achterhoofd dat je na 14 dagen "gered" bent dus dat het tijdelijk is maar voorlopig moet je ´t die 14 dagen wel "uitzingen"!. Ook krijg je besef van de leefwijze van de indianen vroeger. Steeds bezig met voedsel verzamelen voor die dag, de komende dagen maar ook voor de komende winter.

Na de landing "de crash"begint het echte survivalprogramma, op vele manieren vuur maken, het vervaardigen van diverse werktuigen, zoals boog, vuurboog, speer en katapult, planten, bessen en andere vruchten verzamelen, shelters bouwen, bereiden van vis, wild en gevogelte, zonder moderne hulpmiddelen navigeren, positie bepalen en geneeskrachtige planten leren kennen en gebruiken. Tevens komen diverse oude indiaanse gebruiken maar ook hun spirituele leven aan bod welke belangrijk zijn om te kunnen overleven.
 

Onderweg kom je zomaar een prachtig vergezicht tegen, teveel om allemaal vast te leggen. Onder en bovenstaand "kunstmatig" aangelegd door bevers.

Aan het eind van de eerste dag zo rond 20:00 uur ´s avonds roept Bart de groep van 12 bij elkaar. Er zijn 2 vissen gevangen. Hij legt voor degenen die hier niet mee op de hoogte zijn uit hoe je zo´n forel of andere vis klaarmaakt om te roosteren. Als dat duidelijk is stelt hij dat er dus kennelijk 2 mensen wat te eten hebben en de rest wellicht met honger / trek de slaapzak induikt. Zo de toon is gezet. ´s Ochtends hebben we natuurlijk nog ruim ontbeten maar ´t begint al te knagen aan het eind van de dag. Ik besluit dan ook om maar verder te vissen omdat dat de meest kansrijke methode is om aan voedsel te komen. Ik heb natuurlijk nog nooit zo´n hengel, welke ik op de valreep in Atlin had gekocht, in de handen gehad. Hoe werkt nou zo´n werphengel, zo´n molentje en als je beet hebt hoe trek je zo´n vis eruit. Als ik het geheel het bestudeerd werp ik de blinker met draad tot mijn verrassing zo´n 25 meter in het meer en begin dan de studie hoe ´t oprol mechanisme werkt. Tegen de tijd dat ik daar achter ben en de molen slipvrij werkt zit m´n haakje en de mooiste blinker al hartstikke vast in de bodem op 5 meter diepte. Uiteindelijk dus maar afgeknipt. Tegen 22 uur ´s avonds vang ik tot m´n schrik en verrassing toch een behoorlijke forel. Binnen 20 min heb ik deze netjes op enkele vorkvormige wilgentakken gespietst en boven het vuur hangen. Daarna heb ik de helft heerlijk laten smaken. De andere helft voor de andere dag in een plastic zakje.  De kop en de graat in ´n soepmok en de volgende ochtend gekookt en met een bouillon blokje was dit een heerlijk ontbijt. Ik zag het weer helemaal zitten.
 

De 2e dag  vertrekt een deel van de groep die nog geen vis hadden gevangen naar een volgende "voedsel"gebied. Bart stelde dat voor hen dit gebied kennelijk niet voldoende voedselrijk was dus  moet je op zoek. Verdeeld in groepjes van 3 – 4 personen trekken de deelnemers binnen ´n uur naar een volgende kampplek aan Lake Kutai waar weer nieuwe verlevingstechnieken geleerd worden, zoals het bouwen van een smoke house, sporenleer, strikken en vallen zetten, opsporen en observeren van wild en tracks etc. Op deze manier trekken we door de wildernis, telkens naar een nieuw gebied waar voldoende voedsel te vinden is. Omdat ik ook een forelletje had gevangen werd ´t vertrek van mijn groepje nog een dag uitgesteld.

Qua voedsel was er wel iets beschikbaar. In een plastic tasje kreeg eenieder wat melkpoeder t.b.v. de kalk. Met ca 3 schepjes kun je hier elke ochtend een kopje warme of koude melk maken. Een delicatesse waar ik met snel toenemende genoegen elke dag weer naar uitkeek. Ook was er voor elke dag, dus 14 stuks, bouillon blokjes. Of alleen met warm water maar beter nog met wat vis of andere planten was er een heerlijk soepje te trekken. Al gauw verzamelde ik alle niet gebruikte vissekoppen en graten waar ook nog maar iets vlees aanzat. In/aan de vissenkoppen zitten ook wangen en hersenen welke relatief veel energie bevatten. Ook de ogen doen het goed. Als anderen ´n visje op het vuur hadden liggen is het ook handig om de uitdruppelende visolie op te vangen door je soepkopje eronder te plaatsen in het vuur en zodoende extra energie (uit de natuur) te vergaren. Als laatste verstrekking was er per dag een klein vitamine pilletje met alle benodigde vitaminen. Op basis hiervan besloot ik niet veel inspanning te stekken in het verzamelen van allerlei bessen en groenvoer, bitter, en niet lekker voor de stoelgang, en me volledige te richten op vis en zijdelings op het schieten van een grous hetgeen maar niet wilde lukken. 200 Kcal per dag terwijl het verbruik zeker op de verplaatsings dagen boven de 2 a 3 duizend Kcal ligt. Zolang je heel extensief opereert gaat dat. Extensief is met rugzak op vlak terrein lopen b.v. via een ATV trail (Alle Terrain Vehicle). Zodra het echter omhoog, bergopwaarts gaat of struinen door de wilgenstruiken of een ontoegankelijk, stuk dennebos wordt het al snel geheel anders.

´s Avonds na de dagtaken is het steeds weer de wens om droge voeten te krijgen. Dus staat iedereen, steeds voetje wisselend, bij het kampvuur, de sokken en voeten te drogen.

Het survival idee wordt ook steeds nadrukkelijker gevoeld. Langzaam stromen de krachten weg. In de groep houden steeds meer mensen het voor gezien om uiteenlopende redenen. Enerzijds sterkt de wetenschap dat anderen ´t ook moeilijk hebben de geest om vol te houden. Van honger heb ik allang geen last meer. Dat was alleen de eerste dag. Dat anderen bij het kampvuur een ruim potje macaroni o.i.d. eten stoort ook geheel niet. De geur dringt ook niet door. Wat me wel stoort is dat ik geen of veel minder kracht in de benen heb. En natuurlijk ook in de rest van het lijf b.v. om die (te) zware rugzak aan het eind van de dagetappe nog te sjouwen. Dat anderen dan harder kunnen, zeker bergopwaarts, stoort me behoorlijk. Op die momenten wordt het onvergelijkbaar. ´t maakt me boos en prikkelbaar. Als dan ´s avonds m´n pannetje vissekoppen met bouillon wordt omgestoten schiet ik uit m´n slof.

De laatste dagen is ook ´t vis paradijs ten einde. Geen meertjes meer. In de bergbeekjes zit geen vis. Dus op basis van de nog beschikbare voorraad naar het eindpunt.

Terug
==============================================
 

Survival oriëntatie speurtocht kaart kompas Survival oriëntatie speurtocht kaart kompas Survival oriëntatie speurtocht kaart kompas Survival oriëntatie speurtocht kaart kompas Survival oriëntatie speurtocht kaart kompas Survival oriëntatie speurtocht kaart kompas Survival oriëntatie speurtocht kaart kompas Survival oriëntatie speurtocht kaart kompas Survival oriëntatie speurtocht kaart kompas Survival oriëntatie speurtocht kaart kompas Survival oriëntatie speurtocht kaart kompas Survival oriëntatie speurtocht kaart kompas Survival oriëntatie speurtocht kaart kompas Survival oriëntatie speurtocht kaart kompas Survival oriëntatie speurtocht kaart kompas Survival oriëntatie speurtocht kaart kompas Survival oriëntatie speurtocht kaart kom

pas Survival oriëntatie speurtocht kaart kompas Survival oriëntatie speurtocht kaart kompas Survival oriëntatie speurtocht kaart kompas Survival oriëntatie speurtocht kaart kompas Survival oriëntatie speurtocht kaart kompas Survival oriëntatie speurtocht kaart kompas Survival oriëntatie speurtocht kaart kompas Survival oriëntatie speurtocht kaart kompas Survival oriëntatie speurtocht kaart kompas Survival oriëntatie speurtocht kaart kompas Survival oriëntatie speurtocht kaart kompas