Ardennen weekend Hemelvaart 2007. Door Leo Slütter 

Om kennis te maken met de mensen die deelnemen aan de diverse tochten in Atlin BC Canada 2007 werd tijdens het lange Hemelvaarts weekend  een tocht gepland in de Franse en Belgische Ardennen. Met 10 personen startten we om 10 uur op de donderdag ochtend van Hemelvaart in Les Hauts Buttes, een heel klein gehuchtje in NO Frankrijk maar op een "steenworp" vanaf de Semois. De diep ingesleten dalen van deze rivier, welke hier al een redelijke omvang heeft juist voordat de Maas wordt bereikt, voorspelden reeds fikse inspanningen. Elke gang vanaf de rivier naar de volgende top belooft weer een klim van 2 a 3 honderd meter.

Naast onderling kennismaken was er voor de Taku-gidsen het subdoel om af te tasten wat voor vlees er in de kuip was.

De uitnodiging was ook uitgegaan voor belangstellenden of relaties vandaar dat m´n vrouw en dochter Kim met vriendin Eline ook deel uitmaakten van onze afvaardiging. ´t Is natuurlijk ook leuk om met hen ´ns heel basic zo´n tocht te maken. Op eerste verzoek stonden zij dan ook klaar.

vlnr: Robert, Kim, Vincent, Eline, Jaap, Peter, Niels en rechts Leo.

Marc is ff belle.(net vader geworden). Riny staat achter 't toestel.

Marc Bezem en Robert Zwetsloot, twee doorgewinterde Taku gidsen, hadden de tocht uitgezet, dit jaar al voor de 7e keer.

Jaren geleden is de route tot stand gekomen via, via. Wellicht met een dagje extra is 't nog wat te verfraaien langs de NO zijde.

Gepland was te overnachten in zelf mee te nemen tentjes, tarps of onder de blote hemel. Dat betekende dus voor de meesten een ballast van 15 tot 25 kg afhankelijk van ´t gewenste comfort. Ook de benodigde voeding diende te worden meegenomen. Onderstaand is dat ook te zien aan de aanzienlijke bepakkingen.

• Deelnemers.

  Marc Bezem en Robert Zwetsloot zoals vermeld waren de gidsen, Vincent Scheffers (Lnt RAF) en Leo Slutter (2 GIO´s  (Gidsen in Opleiding)), Niels de Ruiter , Peter van Kruisbergen (student) en Jaap Habes willen de Paradise / Telegraph trail gaan lopen. Riny,  Kim en Eline (beide studenten) just for fun. Hiernaast Johan en Riet Pegge. Johan is nog herstellende maar wilde dit evenement toch van dichtbij meemaken. Zij liepen enkele stukken mee.

   

• De omstandigheden en route:

  Typisch Ardennen weer. Het beloofde al enkele dagen niet veel goeds. ´s Woendags nog enorme wolkbreuken en donderdag ochtend, dauwtrapochtend, een druilerige regen. Kan alleen maar beter worden en geleidelijk deed het dat ook over de dag. Na de middag droog, de volgende bui (urenlang) vrijdagnacht toen we net in de tent lagen. 

  

De route ontwikkelt zich op, langs en door de Semois. Door de diepe geulen welke deze rivier in het landschap heeft gesleten en de oprispingen van de omgeving in de vorm van berg(jes) garandeert dat pittige dagtochten.

• Dag 1.  12,5 km.

  Vertrek vanaf het klooster in Les Hauts Butes om 10 uur. We reden dus al om half zes weg met de constatering dat er tegenwoordig weinig dauwtrappers zo vroeg op weg zijn. Voor ons was het ook een uitzondering. In Les Hauts Buttes werden we met klokgeluid onthaald. De anderen stonden er, schuilend voor de  regen, in de auto´s te wachten maar kwamen er vlot uit. Na de eerste kennismaking, omhangen, de briefing door Marc en direct vertrek.

  Beginnen met een heel geleidelijk afdaling. Marc begint de etappe onderweg met wat informatie over eetbare planten. Dat wordt nog een educatief evenement. Dat blijkt later mee te vallen. Na enkele uren lopen, rust op de rotsen van Roc La Tour. Vanwege de regen verblijven we hier niet lang. Al lopend volgen er kortere of langere gesprekken met iedereen. Er zijn als immer weer spraakwatervallen en stillere types.   Marc geeft de gelegenheid aan om in Tournavaux de groep op te splitsen. Zelf is hij juist herstellende van een dipje en enkele dames geven te kennen het pittige laatste deel van de route langs de zuidkant van de Semois wel te willen missen. Kim wil mee met het laatste gedeelte en volbrengt dit ook. Toch wel knap!

  Het is een route langs de hellingen met na een steile klim naar boven en een horizontale verplaatsing langs de steile hellingen op het laatst een steile afdaling naar de Semois en ongetwijfeld een rivercrossing.

  Langs de helling al een voorproefje trail zoeken hetgeen in Canada van belang is omdat dat gewoon aanzienlijk minder energie kost.

   

   

   

   

   

   

  Die voorspelling kwam uit ondanks of dankzij het hoge water. Tijdens de afdaling was ´t alle zeilen bijzetten om geen 30-50 meter rutsch te maken de rivier in. Na de bagage nog eens geïnspecteerd te hebben op de juiste waterdichte verpakking werden de rugzakken in het water gegooid en zwommen we een voor een gecontroleerd naar de overzijde. Daar weegt de rugzak in een keer 100 kg en sleep je die op de kant. 100 meter verderop de tent opzetten en droog kleden. Op enkele kampeerders na is de camping verlaten en de eigenaars/tolheffers niet aanwezig. 

• Dag 2. 14,5 km

  Vertrek om 9.30 uur. Doel is Bohan in Belgie. De rivercrossing kennen we nu, al hou ik, ondanks de mededeling dat dat niet meer gebeurd, nog wel rekening met een beleidswijziging. Gidsen opleiders zijn immers niet consistent in hun gedrag. Als gids moet je ten alle tijde overal op voorbereid zijn. Maar ze zijn clement wellicht vanwege de dames in het gezelschap. Dat betekent wel 3 km omlopen, over de brug in Thilay voordat de volgende bult beklommen kan worden. Ik kon haast niet wachten. Boven is ´t even bijkomen met de groep.

  

  Niels trekt vandaag ´n beetje met z´n been en Eline kampt met blaren op de voeten vanwege de nieuwe schoenen. Dat laatste is een bekend fenomeen. De voeten geheel kapot lopen is een onder deze omstandigheden geen alternatief dus wordt er onderweg ´s avonds intensief behandeld en besloten niet deel te nemen aan de laatse etappe er is immers een alternatief. Niels zal moeten leren omgaan met z´n probleem, hij wil de Paradise trail doen en dat is niet voor watjes maar alleen voor goed getrainde doorbijters. Dat wordt hij waarschijnlijk ook wel want de 3e dag wat er geen vuiltje meer aan de lucht.

  Op de lunchplek komen Johan en Riet er ook bij. Zij hebben de bus vlak bij Bohan geparkeerd bij Les Dolimarts, en zijn naar beneden gelopen en vervolgens onze richting op weer naar boven. Goed getimed dus.

  Na de 2e klim naar Les Dolimarts, een bouwvallig verlaten bungalow park, dalen we af naar Bohan. Nog even krijgen we in dit gezellige ogende dorp de gelegenheid om nog wat frisdrank aan te vullen en een toetje voor de avond te voorzien. Wat een luxe. Riny loopt goed mee, hetgeen best ´n behoorlijke inspanning zal hebben gekost. Kim verrast me met ´t gemak en de kracht waarmee ze " met de grote kerels" mee naar boven gaat een de afstanden verwerkt.  

  Alhoewel Marc de tocht elk jaar organiseert verzoekt hij ons toch zelf ´n voorstel uit te werken voor de route van de volgende dag. Hij betoogt dat ´t ´n beetje ´n saaie route is met flinke gedeelten langs de verharde weg. Er kan niet worden ontkent dat we (johan) er serieus naar gezocht hebben.

   

   

   

   

   

   

  Als echte gidsen buigen we ons over het probleem. natuurlijk zijn er alternatieven maar die zijn allemaal aanzienlijk zwaarder en dat is gezien de groepssamenstelling niet voor de hand liggend.

  We komen tot slot bij de camping van John. We krijgen een plekje dicht aan de Semois en drinken ´s avonds nog een gezellig pintje op z´n terras. Direct na ´t ter rustte gaan begint ´t te regenen. Gelukkig liggen we droog.  

• Dag 3.  18,5 km

  Bedoeling is vandaag terug te keren naar ´t vertrek punt.

  Qua afstand is 18,5 km voldoende. Inclusief de 2 klimmen van ca 180 meter naar eerst 320, terug naar 180 en vervolgens  naar bijna 500 meter met de bepakking is dat genoeg om een beeld te krijgen.

Het eerste gedeelte volgen we de weg van Bohan langs het water naar Les Hautes Rivieres.

Na de 2e bocht gaat het omhoog over de bult om 1 km af te snijden. Energetisch niet gunstig maar wel enigszins rechtlijnig. Johan stapt uit in Les Hautes Rivieres en vergezelt Riet naar ´t eindpunt om koffie te zetten. Daar komen we rond 15:00 uur aan. 1 uur voor het snelste tijdschema.

Na dank aan ieder nemen we afscheid met uitzondering van Peter, Vincent en Jaap die samen met Riet, Johan en Riny, Kim en Eline nog wel zin hebben in een afzakkertje. Dat vinden we aan de grens overgang

Al met al een goed trainings weekend.

• ´n fotoreportage van de meest mooie plaatjes van dit 3-daagse Taku-Ardennenoffensief