|
De eerste week van het verblijf werd de theoretisch al verwerkte
informatie omtrent navigatie in praktijk gebracht. In de maanden maart
en april "ondergingen" we op de zaterdagen bij Bever Sport in Amersfoort
de theorie lessen. Deze werden gegeven door Bart de Haas zelf.
- Navigatie
- Kompas gebruik
- Coördinatenstelsels Rijksdriehoek, UTM en geografisch
stelsel.
- GPS en gebruik
- Meteorologie
- Weersobservaties
- temperatuur
- T- gradiėnt
- windrichting en snelheid
- windchill
- luchtdruk en vochtigheid
- wolken
- depressies
- onweer
- Weersverandering en oorzaken
- Weersvoorspelling maken op basis van beschikbare informatie
- Leiderschaps training & Instructie techniek
- Menselijk functioneren.
- Karakterkunde. (vlgns Heymans, Jung en Kretschmer)
- Lichaamstaal (verbaal en non-verbaal)
- “t Menselijke ras
- Leiderschap & Functioneren en beoordelen
- Trainings bouwstenen en conditie testen
- Instructietechniek.
- Voeding / verbruik
Toen de theorie voldoende onderwezen was was het tijd voor de
praktijk in Canada. Na aankomst de 16 juli op vrijdag/zaterdag werd zondags de
tocht voorbereid.
Maandagochtend alles inpakken in canoe en kayaks. “t Was al 11 uur
voordat we in de boot zaten. Een forse windkracht 4 blies ons steil in
het gezicht. Ik had me er die nacht al urenlang zorgen over gemaakt.
Midden op het Lake Atlin kilometers van de kant in de hoge golven
omslaan in het koude water van 5° C. Ik kom nooit meer in die kayak.
Ook “s ochtends ging ik niet geheel of geheel niet rustig van de kant
weg. We voeren even langs de kust dwars op de golven. Op zich zat ik
voor mezelf redelijk ontspannen in de kayak. Ik heb regelmatig in de
kayak geoefend maar uitsluitend op (rechtuit) varen en op de Berkel en
kleine watertjes altijd dicht bij de kant. Daar kon ik er redelijk mee
uit de voeten met m“n zelf aangeleerde stijl. Never enige correctie
gekend.
Na 20 min worden we pal op de wind richting overkant gestuurd. Recht
op de golven is prettiger en de zwaar beladen kayak ligt stabiel. Toch
worden de golven steeds hoger. Bart stuurt constant m“n techniek bij.
Ik ben ontzettend druk met het wennen aan “t roer. Nog nooit mee
gevaren. Altijd sturen met de paddel. Dat mag nou niet. Zo“n ingesleten
beweging krijg ik niet zo snel uit m“n kop. Na een half uur “t bevel van
Bart om rechtsomkeer te maken. We waren ook nog geen draad opgeschoten
zo tegen de wind in. Gelijk de ervaring dat je de tegenwind direct van
de vaarsnelheid kunt aftrekken. We varen nu rechtstreeks naar de haven
van Atlin. Bart neemt daar het woord en maakt kenbaar dat de technieken
droevig zijn. De gehele verdere dag geoefend in paddelslagen canoe en
kayak. Draaien, keren, aanmeren, instappen, omvallen, inklimmen met z“n
tweeėn, alleen, tegelijk etc. Vervolgens boten leeg en weer in het water
leggen en weer inklimmen. Allerlei manieren van er weer inklimmen. “t
Vergt “t uiterste van m“n niet meer zo atletische lijf. “n Voordeel is
dat ik “t niet zo snel koud heb als de anderen en dat is in dit koude
water “n sterk punt.
De volgende dag met aanzienlijk rustiger weer Lake Atlin over
gestoken door een koers van 6800 meter op 182° te varen. Ik krijg de
leiding voor de oversteek en de landverkenning op het eilandje alwaar we
aanleggen. Altijd even zien of het gebied beersafe is om niet
verrast te worden. Dat lukt eenvoudig. Helder en rustig weer en
spiegelglad water. De vaartechnieken worden verder aangescherpt.
Tevens “n navigatie opdracht. Omdat ik alleen in de kayak zit dus ook
alleen de opdracht uitvoeren. Vanaf “t eiland waar we hebben aangelegd
“n vast aangegeven punt op de kust zoeken en vandaar een koers van 1.100
meter op koers 132,2° om een nummer op een boom te zoeken midden in de
wildernis van miljoenen bomen. “t Stikt er van de muggen die “wild zijn
op het bezwete lijf. Ze zitten met honderden om en op m“n kop en handen.
Steken dwars door de blouse welke niet mugproof is. “s avonds zit ik al
onder de bulten. De koers lopen is stilstaan met het kompas, “n vastpunt
op de koerslijn zoeken, dit is altijd een boom hier en er naar toelopen.
Dat ca 50 tot 80 keer herhalen. “t Bos is zeer dicht en vrijwel
ondoordringbaar. Ik verwacht dan ook niet dat de methode tot succes
leidt. Nadat ik bij “t vermoedelijke doel ben zie ik natuurlijk niet de
boom met nummer. Ik markeer een boom helder aan 4 zijden. Vervolgens
loop ik er steeds groter wordende vierkanten omheen. Tot ca “n vierkant
van 75 meter. Niets te zien. “k Heb wel de GPS bij me maar dat ding
opstarten, bestuderen en dan “t punt opzoeken is technisch simpel en dan
vind ik “t ook wel maar met de muggendruk besluit ik, na 3 uur, om
naar de boot terug te keren. Ik neem een koers terug en kom precies bij
de kayak uit. Ik zou wachten op een ander 2 persoonsteam in de baai. Dus
peddel wat heen en weer op “t spiegelgladde water zonder de muggen.
Heerlijk. Na “n uur zie ik hen eindelijk ergens, ca 300 mtr vanaf hun
canoe uit “t bos komen. Vervolgens samen naar de kamp en
overnachtingsplek gevaren waar de anderen al waren en hun tentjes hadden
opgezet.
Atlin Mountain.
Ik sta op en weet dan al enkele uren dat het een zeer zware
migrainedag wordt. We zouden de berg op. Als deelnemer van de tocht ben
ik verplicht om de gids / instructeur te melden dat “t “m die dag niet
gaat worden. Ik meld wel dat ik mee ga c.q. mee wil. Ik neem een dubbel
anti migraine shot. Vervolgens ben ik die dag als een zombie meegelopen.
Heb nog nimmer op zo“n migraine dag zo“n inspanning gedaan. Dat kan/kon
dus ook niet zo bleek.
Iedereen moet als gids de tocht naar boven voorbereiden. Eigenlijk 2
tochten voorbereiden. Tocht 1 naar
de top en tocht 2 naar een andere lagere top op 5.065 foot. Dus 2
verschillende trajecten. Vervolgens
de benodigde tijd berekenen voor elk stukje onderscheidend terrein. Achtereenvolgens:
- Boot inpakken
- ca 2 km over water. Uitstappen en gereed maken voor de
klim.
- de klim naar boven eerst over onbegroeid en daarna begroeid om
weer over onbegroeid terrein te eindigen.
- inplannen benodigde rusttijden, op de top, terugkeer
- terug varen.
Alle plannen worden beoordeeld en de conclusie is dat de top van
Mount Atlin qua tijd niet haalbaar is maar de lagere wel. Johan krijgt
de leiding naar boven.
Na het varen begint de klim. Al snel voel ik dat het een dramatische
klim gaat worden. Na enkele slechte momenten en steile passages momenten geef ik goed halverwege de
pijp aan Maarten. (die ook mee was). Ik ga tegen een rots liggen in de
zon en wordt uren later tot m“n schrik wakker en hoor de anderen al weer
komen. Kop verbrand. Ik heb “n zwaar K-gevoel over m“n fysiek.
Ik weet ook dat “t meestal in de loop van de avond weer over is, zo
ook vandaag. Maar de klap komt bij mezelf hard aan.
" Columbusday "
We krijgen een 1:50.000 kaart in handen met een gat erin van 2x2
km. Opdracht is het gebied, dat missing is, in kaart te brengen met alleen
“n horloge en het kompas. Met Johan, ik voor het eerst in een canoe,
gaan we dit varkentje wassen. “t is eerst wel wennen in de canoe. Maar
ik heb enkele km om in “t gebied te komen om te wennen. Prachtig weer en
“n heerlijke rustige dag. De methode is simpel: de standaard
vaarsnelheid bepalen in meters per minuut en de koers en de benodigde tijd vastleggen. Zo
varen we urenlang langs de kust. Varen op koers parallel aan de kust en
de tijd vastleggen. Later kunnen we de de afstand bepalen en tekenen.
Dat lukt ook goed. Volgens de beoordeling van Bart beter dan Columbus.
Dat doet weer goed. 's Middags meren we af bij een cabin met
aanlegsteiger die we zo maar in eeb baai zien. Alsof de duivel er mee
speelt komen we hier binnen een half uur allemaal tesamen. Heerlijk
ontspannend in het zonnetje bijgetankd. Otto had onderweg nog een
ander straandje aangedaan om zijn werkwijze (solo inde kayak) nog eens
te evalueren want het ging niet goed. Hij zat nog nauwelijks of Bart
duikt bij hem op. Dat betekende 30 min. "bijles".
“s Avonds aanleggen op een nieuw eiland en de tent opgezet. Hierna de
route uitgetekend. Als je zo ca 50 koersen achter elkaar plakt kun je
maar zo een heel gek gevormd palet krijgen. We weten echter de begin en
eindpunten in dit geval. Dus dat wat bij elkaar gedrukt en zo krijgen we
een redelijk gevromd gebied dat sterke overeenkomsten met de
werkelijkhied heeft. Bart is echter de uitgeknipte vierkantjes vergeten.
Ik merk nog op dat ik de dag ervoor vanaf de berg goed foto's heb kunnen
nemen van 't onderzoeks gebied. Bart foetert vervolgens nog wat na over
"stelletje oplichters" Ik krijg jullie wel!.
Vanaf dat eiland de koers terug genomen naar Atlin. De andere morgen
hebben we dat ook bijna nodig. Een mistige druilerige regen komt naar
beneden. We zien niet veel, stellen de koers in, en zijn in ruim 1,5 uur
aan de overkant en drinken koffie bij Kershaw. |
