2-daagse ATB-tocht Maastricht (Ned)- Gilsdorf (Luxemburg) 13 en 14 mei 2005.

Na het succes van de tocht, "de Hermannsweg" vorige jaar georganiseerd door Wim Bouwmeester gingen er al stemmen op dat we dat in 2005 weer eens moesten doen. Na wat rondneuzen door de Eifel in Duitsland kwam de gedachte op een tochtje te wagen van Maastrischt naar Gilsdorf  in Luxemburg.

Aangezien Wim ook wel eens onbekommerd wil meefietsen nu dus de organisatie door iemand anders op een andere manier.

Wat zijn globaal de ideeën:

• Vrijdagochtend om 8 uur vertrek vanaf de Vrijthof in het centrum van Maastricht. Dus vroeg uit de veren.
• Omvang van de groep max. ca 20 fietsers.
• Verwachting is dat deze groep zich wel opdeelt in 3 of 4 subgroepen.
• Er zullen dus ook 4 vaste kaart / route lezers/fietsers meegaan. Begeleiders in deze kunnen zich melden. Voor de kop en staart posities zijn reeds artiesten genomineerd.
• 'n groep telt regelmatig de koppen en laten niemand achter. Alleen in een andere groep.
• Iedereen rijdt met eigen auto. Dus b.v. een groep van 3 fietsers met een begeleider is een auto/bus vol.
• Dames en heren zijn welkom als fietser of begeleider.
• De begeleiders rijden met de auto mee naar het tussen/eindpunt.
• Terugtocht zondags na het ontbijt (10.00 uur) welke plaats vindt nadat we een ochtend looptraining hebben ondergaan om de stijve spieren weer soepel te maken.
• Logies en ontbijt wordt low-cost gehouden. Doch niet zelf koken enz om de organisatie ook simpel te houden.
• Kosten indicatie voor deelname zal tijdig bekend worden gemaakt op deze site.
• Suggesties zijn welkom.
• In principe weer of geen weer enz........  Als het heel slecht weer is wachten we even.... zoals in Rheine.
• Inschrijfformulier voor deze ATB tocht Maastricht-Gilsdorf

Inschrijving vanaf 3 jan 05.

Hoogteprofiel 1e etappe Maastricht naar Stavelot

2e Etappe Stavelot - Gilsdorf

Naar boven

ATB tocht 13 en 14 mei 2004

Op 7 en 8 april j.l. hebben Johan Pegge en ondergetekende de route verkend. Het beloofd wat! De totale tocht zoals beschreven als GR5 van Maastricht-Spa-Diekirch is in 2 dagen een echte overlevings tocht. Het is een echte uitdaging welke inspireert, het vraagt de gehele tocht concentratie, zeer afwisselend qua omgeving en landschap, van asfaltweg (kleine stukjes), moeraszompen, steile klimmetjes en idem dito afdalingen. Een geheel andere tocht dan vorig jaar qua route, afwisseling, bewegwijzering, organisatie, overnachten etc.

Om e.e.a. af te stemmen en om nadere informatie te geven zal er een info avond worden georganiseerd op donderdag 28 april om 20.00 uur te Vorden voor alle deelnemers. Hierna is er nog 14 dagen van voorbereiding.

Trainings arbeid zal dan al zijn verricht. Intervallend trainen heuvelop is een must en ook de opbouw van het duurvermogen mag niet onderbelicht zijn.

In het Pinksterweekend zijn in Franchorchamps de DTM races. Dus druk rond het circuit. Door ons te beluisteren laat in de middag als we van Spa naar Stavelot bezig zijn. Hemelsbreed ca. 5 km vanaf het circuit.

Route

De gehele tocht is opgedeeld in 2 gedeeltes. Van Maastricht tot Stavelot alwaar wordt overnacht. Dag 2 van Stavelot tot Gilsdorf/Diekirch.

Onmisbaar is het route boekje GR5 (Noorzee-Riviera) Traject der Ardennen Maastricht-Spa-Diekirch.

http://www.groteroutepaden.be/grlf/winkel/index.htm

Hier kun je het handige boekje zo bestellen. Alle kaartjes zitten erin. Handig in de voorbereiding en als toelichting.

Ook even kijken op een wandeluitvoering op:

http://www.lindaoskam.net/ardennen.htm#Maastricht%20-%20Visé

http://www.tweevoeter.nl/gr5/

Ondanks deze informatie zal ik trachten kaartjes van de route samen te stellen.

Verkenning.

Verkenning is uitgevoerd om te zien of de route begaanbaar is, hoe e.e.a. kan verlopen, en om onderdak te vinden. Aanvankelijk lag het in de bedoeling om de verkenning met z'n drieën te doen. Doch de derde man Leendert Hut maakte een valpartijtje tijdens een trainings ritje en brak z'n schouderblad. Kon dus echt niet mee. In die opzet zouden we het geheel met z'n tweeën hebben gefietst. Nu ben ik gestart in Maastricht en is Johan naar Micheroux gereden. Heeft daar de auto achtergelaten en is gestart naar de overnachtings plaats Stavelot. De auto heb ik weer opgepikt.  In Spa hebben we nog als tussenstation afgesproken, koffie gedronken en vervolgens besloten dat de etappe naar Stavelot er nog maar bij moest. Die heeft Johan voor z'n rekening genomen. Alhoewel de afstand ca 18 km bedraagt duurde het nog bijna 2,5 uur alvorens Johan in Stavelot aankwam. Hotel was reeds gevonden en na 'n lekkere douche en lag ik om 22.30 uur op bed te constateren dat AZ met 2-1 had gewonnen in Spanje. De nabeschouwing is me ontgaan.

De 2e dag startte Johan in Stavelot en ik bij het 3-landenpunt. Allebei zo'n 60 km voor de kiezen en rond 4 uur in de middag binnen. Beiden natuurlijk allerlei belevenissen onderweg. Zonder schade, brokken en valpartijen maar wel met de constatering dat het sommeren van beide inspanningen lastig is.

Nu begin april was de route hier en daar behoorlijk drassig, het is een wandelroute dus kan er niet overal gefietst worden zowel heuvelop als heuvelaf. De wandelroute is in 2 richtingen aangegeven en dus te lopen. De Luxemburgse deel is beter bewegwijzerd doch dat is het laatst kwart van de tocht

Conclusie

De conclusie is getrokken dat de totale afstand te lang maar wel te fietsen is. Afsnijden is mogelijk doch ongewenst. Het beste is dus de kop en de staart van beide dagen verwijderen. Dus starten in Vise (onder Maastricht aan de Belgische zijde) en de 2e dag te eindigen in Vianden in Luxemburg.  We missen dan dus het stukje Maastricht tot Vise (Pietersberg, Eben Emael) en het stukje Vianden tot Gilsdorf (missen een klimmetje tot 460 mtr). Dan resteren twee toch nog pittige en onderhoudende dagen.

Start.

Op 13 mei starten we dus om 8 uur 's ochtends in Haccourt / Vise alwaar de N618 het parallelkanaal van de Maas en de Maas zelf oversteekt. Start dus aan de westzijde van het kanaal in Haccourt.   Ieder de keus om 's ochtends aan te reizen of de avond ervoor en nog ergens te overnachten in het uiterste zuiden van Nederland b.v. Dit nog nader af te stemmen op 28 april wie wat doet. Reistijd tot Maastricht is minimaal 2,5 tot 3 uur.

Advies is om zo constant mogelijk door te fietsen, steeds contact te houden met de positie op de kaart en dus al te weten waar je naar toe moet als je een afslag nadert. Zeker in België zie je dan meestal aan de r/w streepjes niet waar je naar toe moet.

Eenmaal in Spa aangekomen wacht er nog een pittig slot naar Stavelot. Eerst naar boven naar het hoogste pnt van de Hoge Venen 580 +  dan dalen naar 300+ in Ruy   en vervolgens nog  'ns naar boven via een zeer modderig pad tot 500+. Hierna naar beneden naar de vallei van de Ambleve naar Stavelot.

Stavelot

Dit is de overnachtingsplaats in hotel   La Maison. Midden in het centrum vlak bij de kerk. 's Avonds om 20 uur samen de warme maaltijd gebruiken. Dus voor de route die dag ca 10 uur beschikbaar met een uurtje uitloop.

Zaterdag.

7.00 uur ontbijt en start om 8.00 uur richting Vielsalm-Ouren (3-landenpunt) naar de Our vallei. Deze volgen we tot in Vianden.  De Our is ook de grensrivier, de andere oever is Duitsland. Vianden is een schitterende plaats met een machtig kasteel.

's Avonds wederom een gezamenlijk diner waarna het stadje verkennen.

Zondagochtend voor de geïnteresseerden gezamenlijk het kasteel en de burcht bezichtigen waarna, na een kop koffie, ieder zijns weegs gaat. B.v. Luik-Bastenaken-Luik meefietsen als fietstoerist!! Zondag 15 mei. De echte is op 24 april.

Organisatie onderweg.

Voorgestelde afspraken:

1. Niemand fietst alleen dus minimaal met z'n tweeën.
2. Elke groep in ieder geval een kaartsetje (voor de zekerheid het GR5 wandelboekje waterdicht meenemen)
3. Naast het volgen van de route tekens (in Belgie rood en wit streepje en Luxemburg geel bolletje op blauw vlak) altijd precies weten waar je op de kaart bent. In ieder geval voor de navigator in de groep.
4. Aan de bewegwijzerde route (GR5) zijn ook andere routes (b.v. de GR56 of GR57 of GR571) gekoppeld met dezelfde tekens. Dat zijn vaak de lokale routes en geen lage afstand doorgaande routes.
5. Van te voren de fietsen goed in orde laten maken.
6. Noodzakelijke reserve spullen meenemen doch niet te veel. In ieder geval banden, plaksetjes, reserve remblokjes en te starten met nieuwe, ketting.
7. De fietsdagen gaan vooraf aan de Pinksterdagen. Zeker zaterdags mag je wandelaars verwachten. Gedraag je netjes, groet altijd met bonjour of excusé moi en ros niemand van de  wandelroute af.
8. Neem voor onderweg voeding mee. Je kunt onderweg gaan dineren doch dat zijn dan momenten zonder progressie en die zorgen voor een laag gemiddelde met een late aankomst.

Financieel

• Vervoer naar de start af te stemmen met de mede passagiers.
• Eventuele overnachting donderdag op vrijdag naar eigen keus. Voorstel is: .......volgt??
• 1e overnachting. 13/14 mei.  1 pers. kamer Euro 50,=.   2 pers kamer Euro 75,=.  incl ontbijt.  http://www.hotel-la-maison.be/
• 2e overnachting in Vianden nog af te stemmen.  14/15 mei.  2 stuks 5 pers. kamers a Euro 102 en 3 stuks 2 pers. Euro 44. Incl ontbijt.   http://www.hotel-bergendal.com/
• Eten ter plekke direct te verdelen. ca Euro 25,= per "diner" excl. drankjes.
• Terugreis eveneens afstemmen met mede passagiers.
• Transportkosten start naar finish om de auto's daar te krijgen nader te verdelen.
• Overall organisatiekosten o.a. voor de verkenning + kaartmateriaal etc. ca Euro 20,= p.p.

Techniek

Daar kun je alle kanten mee uit. Gezien de soms smalle paadjes genieten voor mij de gewone open pedalen de voorkeur. Heb je click pedalen en kun je daar supersnel uit loskomen dan is 't geen probleem.

Banden dienen een goede grip te hebben. Alle ondergronden komen voor. Er is echter voldoende modder aanwezig om profiel erop te leggen. Ook de overige ondergronden vragen veelal grip. Dus hier niet veel keus.

Versnellingen:  ook een triple is gewenst. Soms zeer steile klimmetjes.

Remblokjes moet je gewoon goed in orde hebben + reserve en geen uitgesleten velgen!!!

Vervoer.

Beschikbare mensen en transportmiddelen.

• De bus van Marcel.
• Dame die niet meefietst. (Hanny)
• Hr. Bouwmeester sr.
• Ernst komt 13 mei 's avonds.

Naar boven

2 Daagse ATB tocht Maastricht – Vianden.

Vrijdag en zaterdag 13 en 14 mei 2005

Het plan was om in 2 dagen van Maastricht naar Vianden te fietsen over de Lange afstands wandelroute de GR5. Hierbij te trachten de normale gebruikers van de wandelroute niet te verstoren in dit Pinksterweekend. De vrijdag was sowieso rustig en op zaterdag viel de regen met bakken uit de hemel. Dus beide dagen weinig verstoring. Hooguit een 20-tal wandelaars gezien. Overnachting stond gepland in Stavelot in hotel La Maison en in Vianden hotel Berg en Dal.. Voorspeld was reeds dat er een 10-tal besmeurde gasten zouden verschijnen. Aan die voorspelling is voldaan. Als vrijwel uitgeputte beesten kwamen we inderdaad aan.

Vrijdagochtend om 8.00 uur (uiteindelijk werd het 8.30 uur) de start in het uiterste zuidelijke puntje van Nederland: de sluizen van Lanaken over de Maas.  De meesten hadden de reis vanuit de Achterhoek er al opzitten en waren dus gemotiveerd om te beginnen.

Deelnemers 1^e dag.

Henk Marsman en HenkJan Somsen moesten afhaken wegens een opgelopen blessure en verschenen derhalve niet aan de start.

 Start dus in Lanaken, in zuidelijke richting langs de Maas gefietst, naar Vise alwaar de route zou worden opgepikt. Na 15 min. bereikten we als homogene groep de brug in Vise.

  De Belgische route bewijzering.

Het eerste klimmetje met enthousiaste vluchtelingen. De hoeveelheid adrenaline in het bloed overheerste de ingetogenheid en eenieder stoof de eerste bult op om geen positie te verspelen. Zelf produceer ik bij voorkeur geen adrenaline, heb in gedachten dat de dag nog zeer lang is en beschik over de wetenschap dat met geen mogelijkheid de kilo´s sneller over de bult zijn te krijgen dan de anderen. Gelukkig heb ik een kaart en ken de route. Later bleken de positie wisselingen aan de orde van de dag. Een groep van 6 tot 8 personen levert per definitie meer verstoringen op dan met z´n tweeën.

In Arjon vond ik al snel een geestverwant en samen gingen we de toch wel een beetje onderhuids aanwezige strijd aan.

 Na de passage van de autoweg  E40 Luik-Aken een lastige afdaling en vervolgens een lang stuk richting de hoogvlakte alwaar het heuvel op en af ging. Juist voor Micheroux haalden we de groep “Marcel” in. Zij stonden er met pech of een ravitaillering. Het viel me dezer dagen wel op dat zodra je zo´n groepje  inhaalde zij terstond weer vlak achter je aanzaten. In de regel waren alle subgroepjes steeds sneller dus was het zaak om de pauzes te minimaliseren. Enigszins gezamenlijk vervolgenden we.

Johan had nog gewaarschuwd dat er na Micheroux langs de Rau des Marais een zeer drassig stukje volgde maar voor we het wisten zaten we er midden in. Een half uurtje konden we aanhaken omdat ´t wat geleidelijker op en af ging. Tot in Fraipont alwaar het serieuzer begon te klimmen.

 Inmiddels kwam er een andere samensmelting tot stand. Groep Marcel ontsnapte maar de groep “Ina&Wim” haakte aan. Samen de route tot Banneux getrotseerd. Daar was de  drank op en werd uit de gewijde schone bronnen van Banneux gesnoept.  Gezien de tijdsdruk een 10-tal seconden stilte ingelast voor Johan en gelijktijdig een kaarsje voor hem opgestoken voor een behouden thuiskomst. Inmiddels weten we dat de gebeden zijn verhoord en dat zelfs een sociaal fietsklimaat is waargenomen. Waar zo´n brandertje al niet goed voor is.

Voor Mart hielp het niet hij had ´t gehad. Last van z´n rug. En wilde rechtsreeks naar Stavelot via de verharde weg. Hij vond ´n route via Francochamps.

 Juist voorbij Fraipont stond het sociale aspect nog even ter discussie.  Bij een of ander “Denkmahl” werd gepauzeerd.  Wim moest z´n toilet nog verzorgen en Herman moest bij Johan afhaken waardoor Johan kwam te zwemmen. In de gedachte dat de groep Marcel al voorbij was zegt Johan:” Ik ga verder”. Wat schetst onze verbazing toen enkele minuten later de groep Marcel naar boven kwam worstelen. Johan telefonisch tot rust manen lijkt ons wat overtrokken en tevens ´n schier onmogelijk gesprek. In Spa zal hij wel worden bijgepraat denken we. Groep Marcel trekt verder met Herman.

Voorbij Creppe moest Herman die groep in de steek laten en vervolgde alleen naar Spa. Bij Hanny in het cafe herstelde hij weer zover dat hij mee kon voor het laatste zware stuk naar Stavelot. De afdaling naar Spa was echt drekkig. Wij lieten ons als een streep door de modder naar beneden zakken naar het centrum van Spa om vervolgens koers te kiezen heuvelop naar ´t hoogste punt 576 mtr.  boven Spa. Maar een kop koffie deed ons goed alvorens hieraan te beginnen. Johan was op dat moment al aan de laatste afdaling voor Stavelot begonnen.

 Slot van de eerste dag.

Spa als laatste tussenstation. Hanny, Herman en Hans  zaten in een cafeetje. Herman ´n beetje uitgeleefd verorberde een bak spaghetti althans hij begon eraan voor mijn begrip.

We dronken nog een koffie en besloten de 2 laatste en hoogste bulten te gaan aanpakken. De route was prachtig in de bossen na Spa. Allemaal aangelegde houten bruggetjes steeds weer het tegemoet stromende riviertje kruisend.

  Fietsen ging niet dus werd deze ca 200 hoogte meters omhoog geschoven. Deze voor mij toch al favoriete methodiek werd hier door iedereen gehanteerd.

Na Spa naar het hoogste punt.

Verder naar boven het bos uit met een zwaar oplopende grof grindpad overgaand op de vlonders op de vlakte en de heivelden van de Hooge Venen. Prachtige omgeving alhoewel het weer overging in een motregen, de eerste tekenen voor de zaterdag.

 Na deze prachtige natuur boven een afdaling eerst door de drassige veenroute en holle wegen naar beneden naar Ruy en daarna nog een keer omhoog door de blubber.

Over de vlonders de afdaling inzetten.

Deze laatste beklimming naar La Roanneusse was hels evenals de afdaling naar Stavelot. Een holleweg of pad naar beneden vol met grote keien en water. Zonder brokken kwamen we beneden

Na een razende afdaling via lastige holle weggetjes en geulen kwamen Arjon, Wim, Ina, Herman en ik rond zessen ´t glibberende stikdonkere spoortunneltje net voor Stavelot uit.

We wisten dat we er waren en nog wel allemaal op een gedeelde 2^e plek.

Johan was allang binnen en stond ons fris gedouched op te wachten. Grote verbazing maar ook wel wat inwendig genoegen dat de groep van Marcel/Paul/Charles en Peter er nog niet was. Later bleken zij de omgeving rond Spa nader te hebben verkend. Een foute afslag in centrum Spa en niet te benauwd voor een bergrug stoven ze zo door Spa aan de andere zijde de bult weer op en vervolgens vrijwel de kaart af totdat een autoweg ´t pad kruiste en iemand zei: “Hij heeft de autoweg er bij mij afgeknipt”. Toen gingen alarmbellen rinkelen en werd de positie nog eens goed bepaald. Inmiddels was er 1,5 uur verspeeld. 

Johan was met de logistieke ondersteuning van Wim Bouwmeester sr, Mart en Arjon reeds terug gereden naar de start om de auto´s op te halen.

 Om 21.00 uur zat iedereen aan tafel om te genieten van een goede maaltijd en een lekker biertje. Het was jammer dat de eigenaren niet zoveel inlevingsvermogen hadden en flexibel waren om een plek aan tafel in te richten voor Hanny, Herman en Hans. Zij vonden een sneller en wellicht passender plekje elders in Stavelot. De groep Ina&Wim²  verbleven op de camping. 

 Toen de ganzelever met geconfijte eend op tafel kwam dacht ik gelijk dit wordt krap. Uiteindelijk was het wel een zeer smakelijke maaltijd doch we gingen met een enigszins knorrend gevoel naar bed. Een flinke bak friet zat er zelfs hier in Belgie niet in. Het werd een schaaltje aardappelkroketjes….. Afijn goed bedoeld zullen we maar zeggen, maar weinig inlevings vermogen.

Ernst voegde zich nog bij het gezelschap, nam de verhalen van de eerste dag tot zich, en sliep vervolgens slecht.

 2^e dag. Zaterdag de 14 mei 2005. Start wederom om 8.00 uur gepland. Het werd 8.15 uur.

Zachtjes tikt de regen tegen m´n zolderraam volgens verwachting dus. Sombere geesten zeiden het vrijdag al: “Morgen de hele dag regen!”. En zo werd het een memorabele dag. Het hield niet meer op. Dus je weet het, het wordt glibberen en oppassen geblazen. Door de modderpaden is het gevaar niet groot maar het kost veel energie. Met grote snelheid afdalen is iets riskanter, maar de smalle wandelpaadjes zijn aanzienlijk gevaarlijker. Met de fiets op de rug tegen de soms steile beklimmingen op glibberen, over zeer smalle (wandel) paadjes verder fietsen en trapje op en trapje af. Wim en Ina belden af . Bij omslag van het weer zouden zij ergens weer opstappen daar kwam het dus niet van. Mart stapte ook af vanwege z´n rug.

 Aan de start als deelnemers voor de 2^e dag.

De hierna volgende foto's even door een regenbril bekijken. Door de regen niet veel foto's gemaakt. Daarom zijn er wat zonovergoten foto's van 't net geplukt/gejat.

 De eerste kilometers na Stavelot ging ´t gelijk steil omhoog.  300 meter klimmen om in een modderpoel te belanden. Daar trapte Clemens z´n ketting/derailleur stuk. Einde verhaal. Hij zou de route vervolgen lopend naar de “Super” in Vielsalm doch bereikte ´t stadje nooit. Via de fietsenmaker in Stavelot en een aantal lifts bereikte hij rond 14.00 uur ´t eindpunt Vianden. Geen fietsvreugde dus voor hem die dag.

'n Praatgroepje....

 Na Vielsalm een glooiend terrein buiten de bossen met mooie vergezichten als er geen regen was geweest. Hier en daar gelegenheid om ook wat snelle afdalingen te beoefenen ondanks de nattigheid.

 Leuke doorsteekjes door waterstroompjes. ´n Beetje tricky om er zo door heen te scheuren.

 In Burg Reuland de fiets even in zo´n typische dorpse waterbak gereinigd. Schakelen werd snel minder daarom tandwielen even schoongewassen. Het lijkt heel wat maar hielp niets.

We hebben nog goed gekeken in dit hokje. Ik denk dat ze erachter zaten tijdens de inhaalmanouvre.

Bijna de verkeerde helling opgegaan. Gelukkig sloeg na 300 meter de twijfel toe. Even vragen naar de weg naar Ouren. Oef de andere kant op. Terug het dorp in en zoeken naar het onderdoorsteekje en ´n brugje over het water. Direct een zeer steile gladde helling op naar wederom een herdenkingskruis boven op de bult. In het dorp hadden Ernst en ik, Arjon en Peter achtergelaten. Zij wilden nieuwe remblokjes monteren. Zonder het te weten passeerden we ook nog de andere groepen welke ook aan het repareren was geslagen.

 In de omgeving van grenspaal 62 (Luxemburg ) trokken wij ook de proviandzak open en namen even rust onder de hoge bomen in een dicht bos boven op het hoogste punt 500 mtr +NAP.

Stem geluiden haalden ons uit de conversatie. Tot onze stomme verbazing en ook de zijne kwamen Johan, en na hem de vrijwel de gehele verdere groep (excl Peter, Arjon en Herman), te voorschijn en haalden ons daar in. We pikten aan tot voorbij het 3-landenpunt in Ouren.

 Alhier stond de logistieke groep (Hanny & Hans) gereed voor de verzorging en optoppen van de water voorraad.

 Hier veranderde de aanwijzing van de route. Een rond geel vlakje op een blauwe pijlvormige ondergrond. Pijlen voor de afslagen dat was een stuk gemakkelijker.

 De Luxemburgers hadden de bewijzering goed voor elkaar. Ook stonden er nog wel gele rondjes op de bomen.

 Een smal pad langs de Our, soms laag bijna door het water later weer steil klimmend tot weer 50 of 100 meter boven de Our.

Hier hoog boven de omgeving.

 Een fietsbaar pad …….

 Langs de Our en mooie omgeving.

 Het eindpunt, het kasteel in Vianden. Machtig torend dit kasteel boven de stad en omgeving uit.

 Vanaf het 3-landenpunt langs de Our afgedaald naar Vianden. Met name dit gedeelte van de tocht is lastig.

Na alle nattigheid, kou en technische storingen kwam iedereen tussen 18 en 19.30 uur aan in Vianden. Ieder voor zich had een eind aan de tocht gemaakt op het moment dat er voldoende genoten was.

Een prachtig hotel restte. Alle groepjes belden even waar men moest zijn. Hotel berg en dal was het antwoord. Ja dat zal wel…..

Dat bleek werkelijkheid. Kamers konden beter maar ´t was er niet duur en de kok bleek aanspreekbaar voor onze wensen. Voldoende te eten en drinken en daaraan is voldaan.

Wat een prachtige verhalen kwamen er los. Ieder z´n eigen verhaal en zienswijze.

Alhoewel de meesten wel anderen kenden in de groep blijk je elkaar toch wel gedegen te leren kennen gedurende deze twee intensieve dagen. Waarschijnlijk een beetje gewaagd om enkele waarnemingen te noteren.

Vrijwel geen der deelnemers trainde geregeld gedurende langere tijd (6 tot 10 uur) op de fiets. Dus de trainingen waren veelal onvoldoende.

 Ina

Blijkt naast  fantastische klimcapaciteiten ook te beschikken over een formidabel duurvermogen. Alhoewel we haar mooie lange benen niet gezien hebben blijken deze erg sterk te zijn. Door met een hoog beenritme a la Armstrong bergopwaarts te gaan liet ze velen achter zich.

 Wim

Is bij haar in de leer geweest en ook een klimbeest. Dat wisten we ook nog wel van vorig jaar. Jullie hadden ook de 2^e dag goede noteringen behaald zeker tot aan Ouren.

 Johan.

Alhoewel het de eerste dag even anders leek heeft hij een topweekend geleverd in sociaal fietsen. Johan daar kun je mee thuiskomen. Natuurlijk  moet je hem, zeker bij het fietsen, niet ´t vuur aan de schenen leggen. Dan slaat hij onverbiddelijk toe.

 Marcel

Kenners zeggen dat Marcel ook nog ´n goed gesprek moet voeren met Ina om de kneepjes te leren van het hoge beenritme en minder kracht gebruiken. Dat komt wel zegt men. Ik daag hem ook nu niet uit. Een topatleet die zonder problemen ´n paar dagen meegaat. Dwingt de gehele groep waarin hij fietst tot de juiste voedings discipline waardoor dezer dagen die groep snel is mits……..

Die groep beschikt over een goede kaartlezer. Dat was dacht ik Marcel niet.

 Paul

Een beest op de fiets. Lichtgewicht met een groot duurvermogen. Gedenk de afspraak dat als je aan kop ligt je geacht wordt bekend te zijn met en zeker van de juiste route!

 Clemens.

Een opportunist met beslist talent en een groot hart. Miste de 2^e dag door een defecte derailleur vrijwel geheel maar ging de eerste dag goed mee.

 Charles

Een pezige en gespierde fietser of all-rounder die van alle markten thuis is. Misschien wat strakker organiseren.

 Herman

Dat is bekend een ultra light. Heeft voor- en nadelen. De warmte capaciteit is gering. Dat blijkt als de brandstof op is of de kachel uit. De kracht/vermogen per kg   verhouding is veel gunstiger dan van de zware jongens maar slechter dan van de specifieke fietsers. Iets te weinig spiermassa in de (boven)benen. Liefhebber en leest goed kaart.  Als je hem uit de wind houd kun je hem er goed bijhebben.

 Mart

Een sportliefhebber die ook graag fietst. Door z´n rug heeft hij zich niet kunnen laten zien.

 Ernst

Ondanks z´n geringe trainings inspanning toch 1 dag formidabel gepresteerd. Ik wist dat hij het conditioneel aankon maar het specifieke fiets duurvermogen ontbreekt. Onlangs nog een halve marathon gelopen dus dit loopwerk kon er mijns inziens wel bij.

 Peter

Fietst licht en makkelijk omhoog.

 Arjon

Net als ondergetekende bergop een kg probleem of te weinig vermogen. Wel een sportliefhebber die kan  "beesten".

 Sportieve conclusies.

De eerste dag Vise-Stavelot was goed te fietsen en verstoort de wandelaars nauwelijks. Dit weekend waren er vrijwel geen wandelaars. De route is veelal breed genoeg dus ook geen probleem. Qua afstand en hoogtemeters en moeilijkheidsgraad was ´t ook te doen. Natuurlijk moet er wel getraind zijn. 10 a 12 uur op de ATB voel je wel. Ook moet je de 2^e dag nog op kunnen brengen.

 De 2^e dag Stavelot-Vianden is tot het 3-landenpunt  Ouren de conclusie gelijk. Vanaf Ouren tot in Vianden is een ander verhaal. Smalle paden, soms zeer steil welke ook wandelend al lastig is. Veel afstappen en de fiets omhoog duwen c.q. naar beneden dragen. Zeker met goed weer en drukke weekenden is dit fietsend geen aanrader omdat het dan barst van de wandelaars.

 Epiloog

Graag wil ik iedereen bedanken voor z´n bijdrage op welke wijze dan ook. Zeker mogen hierbij de begeleiders niet ontbreken te weten: Hanny Postel, Hans Welbergen en Wim Bouwmeester sr. Noodgedwongen kwamen Mart Versteeg en Wim & Ina hier nog bij.  Zonder hen zou het allemaal een stuk lastiger zijn geworden.

Spijtig ook dat Henk Marsman en HenkJan Somsen voortijdig moesten afhaken. Volgende keer beter heren!!

 Natuurlijk zijn er ook zaken welke anders hadden gemoeten. Het zou het plezier hebben vergroot als we als groep meer samen waren geweest in ´t zelfde onderkomen, bij het ontbijt, ´t avondeten en daarna. Het is anders gelopen. Ondanks dat vond ik het een onvergetelijk weekend.

 Leo Slütter

 Ps

Het is aardig om te weten dat de GR5 verder doorloopt tot Nice. In het voorjaar, wellicht tot half mei is het nog niet druk op de route. We zouden nog eens verder kunnen kijken.

*********************************