Activiteiten:

Hermannsweg 2004. 'n Legendarische ATB- happening.

(Door wat upload problemen een beetje later dan gepland.)

Op initiatief van Wim Bouwmeester werd op 7 en 8 mei 2004 door een groepje van 15 sporters de Hermannsweg in Duitsland bedwongen. De route, welke loopt van Rheine via Bieleveld tot iets ten oosten van Paderborn. Het hoogste punt van het Teutenburgerwald wordt bereikt op de Velmerstot in de buurt van Diemelstadt.  165 km op en af door een magistrale mooie natuur. Daarmee ook nog ca 5.200 hoogte meters meepakkend. Lastige klimmetjes soms zeer steil, soms lang aanhoudend dan weer flitsend naar beneden.

Specialisten deden het al eens op een dag. De regel is 3 dagen. Dit keer echter in 2 dagen. Allemaal afgetrainde lijven, stijf van de wedstrijdpanning, of toch wel enigszins gespannen hoe het lijf zich zou houden in relatie tot de anderen. De eerste dag startten we in de stromende regen. De bui hield aan tot de finish van de eerste dag 90 km en 10 uur verder in de buurt van Borgholzhausen. Daar was door Wim  een leuk etablissement afgehuurd welke perfect bij deze tocht paste.

Afspraak was dat de kopgroep de wedstrijd zou staken als het niet meer te doen was. De 2 koplopers Marcel Scholten en Johan Pegge, 2 dagen aan elkaar gewaagd, wisten zich hiervan niets te herinneren. Dus werd het afzien. Door en door koud, aanslagen op het materiaal, glibberend en glijdend, stijf van de modder maar toch genietend van elke meter.

165 km en de rest, of volgend als het moeilijk ging of zoekend naar het elementaire herkenningsteken, de "H" van de Hermannsweg. De route is eigenlijk een wandelweg, maar zeker ook uitdagend voor de ATBér. De bewegwijzering is daar echter niet voor uitgelegd maar wel te volgen als je scherp en alert bent. Met 60 km / uur afdalend is het een opgaaf om ook de H"tjes tijdig te vinden. Het pad kan plotseling eindigen en overgaan in een trap, een verkeersweg kruisen na vaak een scherpe afdaling.  Dit probleem speelt uiteraard alleen voor de koploper. De rest volgt of heeft de gelegenheid om in het dalletje dat volgt snelheid te houden en de volgende bult zonder energie verlies op te rollen. Maar ook de minder snelle dalers hebben de handen vol. Bij voorzichtig afdalen volgen de wielen immers elke oneffenheid.

In hartje stad was de parkeerplaats in Rheine al even moeilijk te vinden. Enkele dagen later dook achter uit de auto nog een mooi kaartje op van Wim waarop eea duidelijk vermeld stond.

Vanaf de parkeerplaats langs de Ems alvast langzaam even wennen aan het zoeken van de route. De eerste H-tjes duiken op. D eerste 15 km op het vlakke blijft iedereen nog redelijk bij elkaar. Maar direct na Beyergern over het kanaal is daar de "Sandstein en/of de Huckberg"  Johan, had zich al even op de eerste km voorbereid, waarschuwde vooraf, "Tijdig schakelen want die bult begint in een keer steil"! Daar komt ook de eerste schifting. Vervolgens wordt door de omstandigheden of door een heimelijk voorgenomen strategie een passende groep wordt gekozen. Met Han kwam ik in een middengroep terecht. Heet eerste deel tot Tecklenburg kende ik nog vanuit het verleden..........globaal. 'n Kaart op het stuur is een. Er iets op kunnen zien tijdens de regenbuien is twee. Op de Birgterberg net voor het eerste kapelletje mistten we een afslagje in een dicht bosje. Dat kostte 10 min. en enkele ervaringen rijker. Vervolgens wisten we vrij zeker dat we achteraan lagen terwijl onze voorrijders dat ook zeker wisten. Dus dat helpt niet meer. Besloten tot een efficiënte achtervolging. 

Dat duurde tot we de A1 wederom kruisten en in het dorpje Leeden in eens de "achterste" groep achterop fietsten. Nou ja fietsten..... ?? Stonden te blauwbekken onder een afdakje.  Nu al rem problemen, blokjes op, onherstelbare schade dus......samen...fietsenmaker zoeken.  De 2e in Hagen was raak. De hele winkel leeg gekocht aan remblokjes van alle types. Toen was de strijd weer open.  Maar ook het samenhorigheid gevoel want het viel toch wel tegen en afvallers in deze omstandigheden was ook niet alles.

Dus trotseerden we samen de Kleiner en Grosser Freeden, de Hulsberg, Whedeberg (Kalksteinklippen), de Steinegge, de Vicarienkopf, de Luisenturm en juist voor het einde van de eerste dag nog de Ruine Ravensberg  en de Barenberg welke afdaalde naar de weg Hesseln  /  Wichlinghausen/Borgholzhausen. Daar ontwaarden we al het bordje "Spiekerhof". Enkele mooie boerderijen en na de de kreten daar is het...... kwam links het overnachtings stekje.

Weinig foto's derhalve van dag 1 tijdens de route. Harken om bij te blijven geen tijd om ook nog de fotograaf uit te hangen.

Na 10 uur dook uit het mistige en schemerdonker van de bossen deze prachtige boerderij op. Het onderkomen voor de nacht. Door de vermoeidheid was er echter weinig oog voor dit moois. De volgende ochtend in het volle zonlicht er toch maar even de tijd voor genomen. Nadat natuurlijk de fiets weer was klaargestoomd. Nieuwe remblokjes, afstellen, banden knetterhard (8 bar), ketting smeren en weer klaar voor de 2e dag.

Na de vluchtige contacten onderweg, de warme douche en een lekkere pot macaroni welke onder supervisie van Wim's vrouw Ina was gefabriceerd werd nader met elkaar kennis gemaakt. Ook de ervaringen van de dag werden uitgewisseld. Hier van het parcours geraakt, daar gevallen, vervolgens fiets defect, die fietsenmaker (winkel werd van alle remblokjes beroofd (tegen betaling)). etc etc.

En nog meer kennissen!

De start van de 2e dag. De meesten toch weer in regen tenue. Ondanks voorspelling van de Duitse Wetterdienst van wederom regen scheen de zon. Het was de hele dag perfect fietsweer. Het parcours met gladde stenen wat aangedroogd en niet meer zo zwaar als daarvoor. 's Ochtends met stijve benen na 1 km alweer een verschrikkelijke bult welke alle organen op de hoogte stelde van de fratsen die nog komen gingen.

Onwaarschijnlijk hoe dit historische bouwwerk in stand is gehouden!

Iedereen heeft nog even wat af te stellen, remblokjes testen, bandje oppompen, afscheid nemen en zo meer. Daarna je man opzoeken, vastbijten en niet meer loslaten. Er worden nog wat anekdotes uitgewisseld. Henk Jan was tijdens de regenetappe gevallen en heeft wat hechtingen hier en daar. Het was wijzer de 2e dag voorbij te laten gaan.  Tom werd aan het gezelschap toegevoegd.

Na het afscheid maakt Wim even een inhaalslag. 'n absoluut klimtalent. Na enkele minuten is hij met een hoog trapritme weer op kop in het peloton. Ook het dalen heeft hij tot een kunst verheven samen met Frank Klein Gebbink die ook de spanning en sensatie van een snelle afdaling niet schuwt.

Wat op de kaart een mooie rechte weg leek bleek een echte vooroorlogse bellen wekker welke op 3 meter afstand vanaf het bed keihard begon te rinkelen. De groeps indeling werd weer onbarmhartig tot stand gebracht ondanks alle nobele samenhorigheids gevoel. Tot overmaat van ramp volgde een snoeiharde afdaling waarin weer de zelfde specialisten hun tol opeisten. Op hoge snelheid over de Hengeberg en vervolgens kende iedereen het kunstje. Zo min mogelijk verliezen bergop en onvervaard eraf. Tot het moment dat het wachten op een topje te lang duurde en Frits een stukje van zijn zadelpen afschreef. Dat is normaal een weloverwogen passieve administratieve activiteit maar Frits maakte duidelijk, zoals de overleveringen helder maken, spectaculair door de lucht te vliegen, enkele keren opzichtig te stuiteren, dat hem ook afschrijven een rib uit het lijf is. Dus toch een serieuze tocht dacht iedereen en nog scherper opletten.

De 2 onbetwiste koplopers Marcel Scholten en Johan Pegge. Allebei goed in vorm. De een nog meer veteraan dan de ander maar ze geven het nog niet af. 2 dagen hebben zij elkaar getracht de loef af te steken. Natuurlijk was het geen wedstrijd maar beiden weten exact hoe de krachtsverhoudingen lagen. 

Een willekeurige route impressie van onderweg. Steeds weer zoekend naar de "H".  Wim gr. K viel, vermande zich en kwam weer in het ritme. Bennie keerde zich binnenste buiten en sloeg enkele uren over. De laatste 5 km van Externstein kon hij toch weer mee en de finish meemaken.

Das Denkmal. Oftewel het Hermanns Denkmal.

De Hermannsweg is eigenlijk een verkeerde benaming. Officieel is de route genoemd naar Arminius. Waarom de benaming is aangepast is niet bekend. Dat het lekker Duits klinkt is wel zeker.

Arminius was een generaal in dienst van het Romeinse leger. Het Leger dat toentertijd de Germaanse gronden had veroverd zag zich in het jaar 6 na Christus genoodzaakt om de rebelerende bevolking, de Pannoniern, in het noorden te verslaan. Het leger bestond niet alleen maar uit Romeinse militairen, maar ook uit beëdigde Germaanse Romeinen. Zij aan zij vochten ze in andere landen. Toen de opdracht kwam om de Pannoniern te lijf te gaan werd er een plan bekokstoofd door de Germaanse Romeinen. Het druiste schijnbaar tegen hun principes in om de eigen bevolking uit te moorden. Onder aanvoering van Arminius hebben de Germaanse Romeinen hun wapens getrokken tegen de Romeinen. Dit gebeurde in de Kalkriesen, ten noorden van Osnabruck. Op een smalle passage van 60 meter breed tussen moeras en heuvels sneuvelden 30.000 Romeinse soldaten in drie dagen tijd. De Germaanse Romeinen waren met 6000 man de winnaar. Deze slachting heet in de volksmond de Varusschlacht. Bij de Kalkriesen is een museum ingericht van deze slag. Lang heeft men gedacht dat de boerenbevolking de slag met de Romeinen had geleverd, maar bij opgravingen heeft men alleen maar 2600 Romeinse harnassen gevonden en geen enkel kledingsstuk dat wijst op de aanwezigheid van boeren. De Hermannsweg is de meest noordelijke verdedigingslinie geweest van de Pannoniern.

De route er naar toe is hels. Voor het gros te steil om te fietsen. Van ca 200 mtr naar 400 mtr hoogte en nog maar ruim halverwege. Dus toch een beetje op reserve klimmen.

Frits Hylkema had reeds een smak gemaakt toen zijn zadelpen afbrak. Hij staat er wat geradbraakt bij en zo voelt het ook. Z'n rug gekneusd  en gekwetst en naar later bleek een vervelende vleeswond aan z'n elleboog. Met een veel te laag afgesteld zadel, 'n steeds meer verstijvend lijf en de toenemende vermoeidheid bleek het voltooien van de tocht onmogelijk. Bij de Externstein moest hij in de bezemwagen waarna een behandeling in het ziekenhuis volgde. Tot 2 x toe lieten de Duitsers op medische gebied zien wat Grünlichkeit betekent. Petje af zoals dat daar verzorgd is.

Onderweg enkele uren gepoogd om de te grote groep op te delen en tweeën. Dat lukte ook een tijd. Snelheids verschillen waren wel aanwezig maar door de rust en verzorgingstijden en ook door aandacht voor de schade gevallen en valpartijen kwamen we toch weer bij elkaar.  Zonder discussie en informeel werd de vrede gesloten en besloten om samen te finishen.

Na ruim 10 uur de finish op de Velmerstot. Ook weer een piek op 440 meter. Een voor een komt iedereen boven. Allemaal toch wel behoorlijk leeg gereden. Marcel en Johan waren er allang.

Op de Velmerstot allen weer bij elkaar en toch wel blij dat het erop zit. In een uitgelaten stemming werden de ervaringen tot laat in de avond nabeschouwd.

Ook gaan de gedachten uit naar de voorbeschouwing. Het idee van deze tocht in een dag spookte altijd door m'n hoofd. Vreemd genoeg is het spookbeeld geheel verdwenen en slaap ik weer rustig. Voor veel aandoeningen is een medicijn.....

Bovenop de Exterstein, een historische rotsformatie, een uurtje voor de finish van de 2e dag op zoek naar de ATBérs.

Wim 1en 2 en Ina  en de dames bedankt. Zoveel genieten in 2 dagen is nauwelijks voorstelbaar. Wacht niet te lang met een volgend evenement. In de Eifel is ook zo iets.

==================================================================================

Verslag Wim Bouwmeester. Organisator van de trip

Donderdag 13 mei 2004

Met zeer veel vreugde kijken Ina en ik terug op het afgelopen weekend. We hebben echt het gevoel dat er iets moois is neergezet met dit concept. Dit smaakt naar meer! Toch zal ik me beheersen om jullie niet te vermoeien met een nieuw idee. Per slot van rekening hebben we het allemaal altijd erg druk.

Het blijkt wel dat een weekend geen honderden euro’s hoeft te kosten. Onze kosten zijn gedekt. Gezien de slijtage aan de fietsen is het achteraf toch niet zo low budget als gedacht.

Behalve het weer vrijdag en de salamiworst die 3 dagen over datum was heb ik geen negatieve kanten kunnen ontdekken. Ja, de telefoons deden het geen van allen, waardoor rare situaties konden ontstaan, maar creatief als we met z’n allen zijn hadden we hier ook een oplossing voor.

Een aantal mensen hebben de route maar gedeeltelijk kunnen fietsen door ziekte of blessure.

Frits heeft de drain alweer uit z’n arm en hoopt deze week te kunnen fietsen. Volgende week gaan de hechtingen eruit. Dit geldt ook voor Henk-jan.

Mijn fiets heeft behoorlijk te leiden gehad van de tocht. Dit is een afspiegeling voor alle fietsen.

Vrijdag, Wim G.K. is jarig. De hele dag regen. Twee dagen in het jaar regent het de hele dag! Dit maakte dat je af en toe het gevoel had op een hometrainer te zitten en alleen maar met het fietsen bezig was. Jammer van de vele panorama’s die we gemist hebben. Pauzes werden genomen, maar niet langer dan 5 minuten. Door deze weersomstandigheden had Martin aan het eind van de dag er ‘de zakken van vol’ en Jasper ‘de pijp leeg’.

BAD IBURG

Marcel en Johan hadden elkaar gevonden in een onderlinge competitie. De winnaar is vooralsnog niet bekend. Feit is dat de oudste het meest fanatiek was.

Frans heeft een aflevering van Jackass live verzorgd door zonder remmen een afdaling te maken en geprobeerd om de andere kant van een drukke weg te bereiken, haaks eroverheen. Dat lukte. Onze conclusie; steek een weg snel over, de kans dat je geschept wordt is minimaal. Don’t try this at home!

Leo en Han hadden mazzel dat ze voor de tijd de cursus boomwortelherkenning hadden gevolgd, anders waren ze in Rheine uitgekomen (komt me overigens bekend voor).

Henk-jan heeft na een glijpartij 1 kilometer voor het einde van deze dag besloten de volgende dag niet meer te starten. Een ziekenhuisbezoek was nodig voor de hechtingen.

De warme douche was een welkome afwisseling op de koude die de hele dag duurde. De kinderen hebben zich ook prima vermaakt in het grote huis en pony rijden in de overdekte bak. Heerlijk was het eten, bereid door de dames! De werkbriefjes die Ina gemaakt had, zijn overbodig geweest. Iedereen heeft spontaan geholpen.

24.00 hr lag iedereen in bed.

Zaterdag, de dag van de bezienswaardigheden en Aukjes verjaardag. Het weer is perfect. Wakker geworden door een koe en Ed de kicking horse.

In Bielefeld stonden onze vrouwelijke supporters en in het dierenpark troffen we er ook een aantal.

SPARRENBURG IN BIELEFELD

Bennie besloot al kokhalzend op te geven bij de sparrenburg alwaar hij bij Wim Sr in de auto kon stappen. De groep van 10 fietsers werd nu opgesplitst in 2 groepen. Wim G.K. vond dat 1 persoon ook een groep is. Hem troffen we later in een dorpje aan. Lang heeft deze splitsing niet geduurd. Frits zadelpen knapte af tijdens een afdaling. Een flikflak en een dubbele Rietberger was het gevolg. Jammer dat Frits op 7 kilometer voor de finish op moest geven.

Dapper heeft hij van het Hermannsdenkmal tot aan de Externsteine de route vervolgt om uiteindelijk toch te besluiten de strijd op te geven. Hulde voor dit doorzettingsvermogen!

 HERMANNSDENKMAL 

EXTERNSTEINE

Op zich was het niet verkeerd dat Frits bij de Externsteine uitstapte, nu kon Frank zijn fiets gebruiken om de route te vervolgen. De derailleur van Franks fiets was doormidden gebroken. Bennie stapte hier ook weer op de fiets. Frits is bij Wim Sr in de auto gestapt om later een ziekenhuisbezoek af te leggen. Daar werd, door zijn gebrekkige Duits, een rectaal onderzoek verricht op zoek naar die zadelpen.

Zwaar vonden we allemaal de klim naar het Hermannsdenkmal. Gelukkig stonden daar alweer onze twee supporters. Bedankt dames!

Op de Velmerstot, ons eindpunt, werden we opgewacht door een aantal mensen, waaronder Marcel en Johan. Ze waren een uur of twee geleden hier gearriveerd.

VELMERSTOT

Fam. Klein Gebbink wilde na het eten terug naar huis om Aukjes verjaardag de andere dag thuis te vieren. Helaas voor hen kwam Marita pas om 23.45 hr terug van het ziekenhuisbezoek met Frits. Het schijnt dat ze om 3.00 hr thuis waren. “Frank had zondag wallen onder z’n ogen” vertelde zijn zus.

Zondag heeft een vijftal een half uurtje gelopen. Altijd weer glooiender dan gedacht daar in die heuvels.

Na opgeruimd te hebben en de volledige grundliche inspection von der Naturfreundenhauschef te hebben volstaan zijn we met de liefhebbers naar de Externsteine gegaan. Het afscheid volgde daarna.

Deze tocht heeft wel enige verbazing en erkenning opgeleverd. De verbazing dat een mens deze route in 14 uur kan fietsen. De erkenning dat, mocht je er nog aan twijfelen, Fons en Marcel deze bikkels zijn die het in een dag gefietst hebben. De erkenning voor mij dat ik deze weddenschap wel aan kon gaan, de kans van slagen zou toch minimaal zijn?

Wim Sr, Ina, Eva, Romy en ik bedanken jullie (ook de achterban) voor de waardebon en alle moeite die jullie hebben gedaan om dit weekend tot een leuke herinnering te maken.

Wim Bouwmeester

  Home

Survival oriëntatie speurtocht kaart kompas Survival oriëntatie speurtocht kaart kompas Survival oriëntatie speurtocht kaart kompas Survival oriëntatie speurtocht kaart kompas Survival oriëntatie speurtocht kaart kompas Survival oriëntatie speurtocht kaart kompas Survival oriëntatie speurtocht kaart kompas Survival oriëntatie speurtocht kaart kompas Survival oriëntatie speurtocht kaart kompas Survival oriëntatie speurtocht kaart kompas Survival oriëntatie speurtocht kaart kompas Survival oriëntatie speurtocht kaart kompas Survival oriëntatie speurtocht kaart kompas Survival oriëntatie speurtocht kaart kompas Survival oriëntatie speurtocht kaart kompas Survival oriëntatie speurtocht kaart kompas Survival oriëntatie speurtocht kaart kom

pas Survival oriëntatie speurtocht kaart kompas Survival oriëntatie speurtocht kaart kompas Survival oriëntatie speurtocht kaart kompas Survival oriëntatie speurtocht kaart kompas Survival oriëntatie speurtocht kaart kompas Survival oriëntatie speurtocht kaart kompas Survival oriëntatie speurtocht kaart kompas Survival oriëntatie speurtocht kaart kompas Survival oriëntatie speurtocht kaart kompas Survival oriëntatie speurtocht kaart kompas Survival oriëntatie speurtocht kaart kompas