If you don't know where you're going, any road will take you there!
Activiteiten:
Foto collage van de Survival Beltrum 2009 van het Takuteam.
Op 4 jan 2009 nam een team van Taku-adventures deel aan de survival van Beltrum. Van de 4 teamleden moesten er 3 afzeggen: Otto, Stephan en Martijn. Edwin werd de avond tevoren verzocht in te vallen en mee te doen. Dat deed hij toch maar. Martijn was wel ter plekke met z'n opspelende achillespees, en begeleidde mede 't resterende deel van het team.
Fotoalbum
Voor de start. Bart de Haas, ook aanwezig om 't Taku-team te volgen, hoort nog even hoe de status is.
Bart de Haas beschouwend en kritisch als altijd.
Voor het eerst in het startvak nog even overleg met de startvak bewaking.
Eerste swingover. Benieuwd hoe de touwtechniek van Mark is.
Edwin komt al boven.
Ziet er goed uit. Swingover is perfect.
Net achterover. Ik had kunnen weten dat deze onderlangs moest.
Soepel blijven lopen en lachen.
Hoeknet onderlangs, vrijwel gelijk aan H3.
Dus elkaar ook echt helpen. Edwin levert hier al kostbare energie in.
Elkaar helpen op het net. Vervolgens eenvoudige apenhang.
Daknet. Na het schuine net achterwaarts, hoeknet is deze dus nog iets lastiger. Maar door elkaar te ondersteunen lukt dit ook.
Hier helemaal alles of niets.
De bok. Dat waren ze ook.
Hoog boven het water. Van de balk af op 't touw voor 'n stukje catcrawl. Kost wat minder kracht als het vrijwel op is.
Nog even afkijken en adviezen in ontvangst nemen.
Balns vinden om op het touw te komen.
't Moet toch gebeuren.....
't lukt.
heerlijk 'n atleet in ruste.
Edwin ligt er ook op en balanceert
Balans been laten hangen!!!
of je hangt weer als een aap.
nu doorbijten...
Oja catcrawl. Voor e het weet hang je, dat kan weer niet dus er weer bovenop maar wel de richting kwijt.
't zit niet echt lekker met de benen.
Dat kltentouw, koud, de benen al behoorlijk stuk.
Alles doet pijn.....
Op de helft, de spanning is eraf.
Boomstamslepen kan altijd.
Toezien of afzien dat is het credo in Beltrum. Mark neemt dat hier wel erg letterlijk.
Maar neemt hier toch weer zijn verantwoordelijkheid.
De dikke takken klim is ook niet echt lekker.
De dikke stam lukt ook goed.
Deze hindernis, 'n budgyswing op 8 meter hoogte.
De Postman's walk. De groeps oversteek waarbij de groepsleden het boventouw mochten strakhouden
Willy ter Selle laat nog even zien hoe het moet.
Mark volgt, Edwin houdt strak.
Priksleeen ipv van kayakken.
Oei een beetje koeling op de benen.
Heerlijk, helder, koel......
Toch weer balkjes, goed te doen.
Hier heeft Mark echt z'n bandje afgedaan op verzoek en ingeleverd.
Mark hing in een keer in de stam aan de overkant weliswaar met z'n been verstrikt in het touw. Dat was even spannend.
Hier nog een badje doorsteek.
Onderkoeling nadert. Deze serie van hindernissen waren al wat te veel.
Met z'n tweeen zo'n boomstam ging net.
Hakken als interval.
Na de run Edwin met het shirt van Bart's Taku Adventure Team
Na de run vormt hij al de eerste plannen voor volgend jaar. Er moet beslist een getraind team aan de start komen.
Ook daar al verwondering dat er een team aan de start staat bestaande uit 2 man.
Daar hoef ik me voorlopig geen zorgen over te maken.
Dat kost de eerste kracht. Hoog inzetten, net pakken zover mogelijk en benen strekken. Theorie maar je moet het wel doen.
Het is wel de 3e keer op maximale kracht.
Edwin spendeert zo'n beetje z'n laatste energie bij de inklim. Apenhang wil nog net.
Een foute beweging en je spartelt tussen de kikvorsmannen.
Omdraaien is ook weer lastig, dan maar achterwaarts tot het midden.
Edwin is op de helft van de bok z'n bandje kwijtgeraakt. De terug oversteek zat er niet meer in.
Toch lukt dit Mark nog, maar 't eind is in zicht. 't Eind in de zin van bandje drager.
Eerst 't op een horizontaal net klimmen op 4 mtr hoogte, vervolgens 4 mtr omhoog inklimtouw en swingover over een ronde balk.
Mark vind hier z'n Waterloo.
Dat was goed te doen. Voor de singles was het lastig als e de techniek niet beheerst. Maar dat is met alles.
Ik geef toe Mark, ik had wat zwaarder kunnen appeleren aan een lang lycrabroek. Maar als enige van de 1000 deelnemers met een korte broek heb je dezelfde onderscheiding als de winnaar. Daar was er ook maar een van. Onderweg wist niemand van no. 587, of kale van luchtmobiel, of heb je die Gids gezien, maar iedereen wist waar die korte broek uithing.
De indianenbrug was voor de jeugd. Tussendoor mistte een van beide heren nog met boogschieten. Dat moet nog nader worden toegelicht.....
Beide heren hebben gezien hun voorbereiding 't goed gedaan. Op karakter een heel eind gekomen. Met een beetje training op duurvermogen (armen) en op techniek zijn ze zo zover dat zij een halve run uitlopen met bandje. Dan nog een mooie tijd of op een aanvaardbare plek in de ranglijst.
.
Voor de start. Bart de Haas, ook aanwezig om 't Taku-team te volgen, hoort nog even hoe de status is.
