| Na de route gelopen te hebben kun je je elke meter vanaf kaart herinneren. Van te voren schatte ik 't voor mezelf als 't meest onzeker in of ik binnen de tijdslimiet in Zermatt op het halve marathon punt zou arriveren. Target was vanaf de start om 9.50 uur te zorgen dat ik om 13.00 uur in Zermatt zou zijn. Een tijd van 3.10 uur over de halve marathon lijkt gemakkelijk haalbaar. Maar vals plat omhoog in een halve marathon en toch ook ruim 500 meter stijgen leek me behoorlijk heftig. Na Marcels tocht waren er netto nog 4 weken over om wat te trainen. Veel te weinig natuurlijk. Maar met meer tijd zouden het wellicht 10 weken zijn geworden met meer dan 100 km/week en dat trekken m'n enkels en achillespezen weer niet. Nu kregen ze geen tijd om geblesseerd te raken. 'n Beetje een kromme redenering dat wel. 
Tot m'n verrassing kwam ik met een half uur respijt in Zermatt aan. Vrijdags was het nog redelijk koud en nat maar zaterdags tijdens de wedstrijd warm weer met 28 graden en nauwelijks bewolkte hemel 'n prachtige bergdag. 
Ik had mezelf beloofd om tot de halve marathon alles op alles te zetten om tijdig in Zermatt te zijn dus zonder te wandelen ondanks dat het toch een aantal % omhoog gaat. 400 meter stijgen in 20 km. (2,5%). Op de halve marathonstreep beloonde ik mezelf met een prachtige wandeling door Zermatt. Toeschouwers riepen al: "Er lauft noch"! Ik zei daarop :"Noch 4 Stunden" dat vonden ze toch wel indrukwekkend om op de helft nog 4 uur verder te moeten tegen de berg op. Daar ligt ook m'n kracht als je daar over spreken mag. 
In een prachtige omgeving met geweldige contrasten. Het bruggetje hierboven, waar ik overheen loop, voert over het stroompje dat op de foto hieronder vanuit de bergen omlaag komt. 
De fotograaf (Henk) nam de tijd, vanuit dezelfde positie, om me te volgen en nogmaals af te drukken. Met 'n camelbag op de rug en een regenjasje voor het geval dat we boven een koude douche zouden krijgen ging 't verder richting Zermatt. 
Het liep de gehele dag tegen de 30 graden en geen spoor van regen. Dus weer te veel zekerheden meegenomen. 
Halverwege even stil voor een plaatje. Harry Morssinkhof (in de gele trui) denkt ik pak nog gauw enkele meters..... Ernst denkt dat kost weer enkele kostbare meters voorsprong. Ik ben hier onwetend van feit dat ik slechts enkele minuten achter hen loop. Ernst ook anders had hij deze tijd niet genomen. 
Na ongeveer 20 km kom je prachtig Zermatt bijna van bovenaf binnen langs de berg. Vervolgens door het hartje van de stad, Erdoor om de afstand kompleet te maken en weer terug langs het water. 
Dus op Km25 begon de klim in de hitte. Ernst en Henk zag ik nog even in de lus in Zermatt en constateerde dat ik ca 1 km achterop was geraakt. Zij hadden nog wat extra tijd verspild met enthousiaste koebelslingeraars. Gezien de normale verschillen was dit zeer beperkt. Ernst maakte zich daar ook zorgen over en liep met m'n priemende ogen in z'n rug. Toch duurde het tot halverwege de verschrikkelijk steile slotklim naar de Riffelberg voordat ik hem te pakken had. Op de plek waar het treintje ons ging vergezellen zat Ernst langs de kant. Met de mededeling dat 't in één keer op was, was hij daar blijven zitten. Tot drie keer toe kreeg ik hem weer in de benen maar even zo vaak haakte hij weer af. Tot ik me realiseerde dat niets hem meer motiveert dan een uit het gezicht verdwijnend loopmaatje. En dat werkte. Met nog 1 km te gaan wist hij het verlies te beperken tot ca 3 min. Henk was niet meer te pakken alhoewel achteraf z'n voorsprong ook slechts 4 min bleek te zijn. Hij had wel wat energie verspild met fotograferen waarvoor we hem dankbaar zijn.Voorbij Hotel Riffelberg dachten we bij de finish te zijn echter voor het publiek had men gedacht dat het leuker was om hardlopend afdalend aantrekkelijker was. Dus moest er daar nog 50 meter geklommen worden waarvan de noodzaak ons ontging.  | 
